Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.
HISTORYCZNA REPLIKA BRONI - SZABLA HUSARSKA 1750r PLUS TABLO replika broni

HISTORYCZNA REPLIKA BRONI - SZABLA HUSARSKA 1750r PLUS TABLO replika broni

410,00 zł
Opis sklepu:
HISTORYCZNA REPLIKA BRONI - SZABLA HUSARSKA 1750r PLUS TABLO replika broni Producent: PŁATNERZE Prezentowany model jest wierną repliką szabli husarskiej. Jest to szabla używana przez husarię i inne formacje polskiej jazdy w XVII i XVIII-wiecznej Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Jej pierwowzorem była batorówka, powszechna w Polsce w XVI wieku. Dane techniczne: Długość: 92 cm Waga: 1,2...
HISTORYCZNA REPLIKA BRONI - SZABLA HUSARSKA 1750r PLUS TABLO replika broni Producent: PŁATNERZE Prezentowany model jest wierną repliką szabli husarskiej. Jest to szabla używana przez husarię i inne formacje polskiej jazdy w XVII i XVIII-wiecznej Rzeczpospolitej Obojga Narodów. Jej pierwowzorem była batorówka, powszechna w Polsce w XVI wieku. Dane techniczne: Długość: 92 cm Waga: 1,2 kg Polska szabla husarska łączyła w sobie najlepsze cechy szabli zachodnio i wschodnioeuropejskich. Rękojeść dosyć ciężka, o pół-zamkniętym kabłąku. Jej masa daje lepszą kontrolę nad szablą. Rozbudowany jelec chroni dłoń i zapewnia szabli dłuższą żywotność przez wzmocnienie jej w miejscu złączenia rękojeści z głownią. Znajdujący się po jego środku paluch, osłania kciuk i umożliwia szybkie wycofanie broni po nieudanym ataku. Charakterystyczna, lekko zakrzywiona, długa głownia wykończona została tzw. piórem – ostrzem obustronnym. Na jednej stronie ostrza wygrawerowany jest napis: „VIVAT HUSSARIA”. Druga strona ostrza jest gładka, ale przystosowana do grawerunku. Wykonana została z najwyższej jakości stali toledańskiej i mosiądzu. Zestaw zawiera drewniane tablo. Długość tabla: 110 cm Wysokość tabla: 20 cm Waga tabla: 2 kg Rys historyczny: Historia szabli w wojsku polskim sięga drugiej połowy XV wieku. Trafiła ona do Polski za pośrednictwem Węgier, utrzymujących kontakty z Turkami. Początkowo była wyłącznie bronią lekkozbrojnej jazdy i piechoty, lecz nawet rycerstwo, posługujące się podczas bitew mieczem, chętnie korzystało z szabli w czasie podróży, polowań i rozmaitych świąt. Służyła im przede wszystkim tam, gdzie występowali bez zbroi, a chcieli mieć przy boku skuteczną broń. Do początku XVI wieku szabla zyskała w Polsce olbrzymią popularność. Już w 1503 roku na ulicach Krakowa mawiano, że nikt nie chciał kupować mieczy, wszyscy woleli szablę. Tak szybka kariera szabli związana była z najazdami rabunkowymi Tatarów Krymskich na ziemie Rzeczypospolitej. Kawaleria tatarska, uzbrojona w łuki i niekiedy również szable była przede wszystkim bardzo mobilna i nieuchwytna. Atakowali w niewielkich grupach nazywanych besz-basz (pięć głów). Adoptowanie szabli do uzbrojenia polskiej jazdy było militarną koniecznością tamtych niespokojnych czasów. Najazdy Chanatu Krymskiego na Rzeczpospolitą były szczególnie częste w latach 1474-1534 oraz w latach 1605-1633. Najazdy te, liczne wojny z Rosją, a także przymierze wojskowe Tatarów z Kozakami (1648-1654) wymusiły zmiany w polskim wojsku, które wykraczały poza modernizację uzbrojenia. Po reformach sejmu w 1562 r. stałe wojsko zaciężne, zwane obroną potoczną zastąpione zostało przez wojsko kwarciane, utrzymywane z 1⁄4 dochodów króla. Ponadto na początku XVI stulecia wypracowano nowy szyk bojowy jazdy zwany starym urządzeniem polskim. Dwa silne hufce (czelny i walny) ustawione jeden za drugim wspomagane były na flankach przez trzy linie mniejszych hufczyków – posiłkowe, czarne i stracenia. W drugiej połowie XVI wieku włączono do szyku oddziały piechoty i artylerii. Husaria będąca początkowo lekkozbrojną jazdą w połowie XVI wieku przejęła rolę kopijników. Uzbrojeni w kopie (tylko towarzysze), szable, napierśniki i napleczniki oraz hełmy (często kapaliny), husarze stanowili trzon polskiej armii. Od lat 30. XVII wieku liczebność husarii była stopniowo ograniczana ze względu na wysokie koszty utrzymania. Zrezygnowano z napleczników na rzecz lamparcich i tygrysich skór. Zaczęto używać pistoletów. W latach 90. XVII wieku, pod koniec wojen z Turcją, zamiast kopii towarzysze uzbrajani byli w muszkiety. Husaria przesądziła o spektakularnych wygranych w takich bitwach jak: bitwa pod Curtea de Arges (1600), bitwa pod Kircholmem (1605), bitwa pod Kłuszynem (1610), bitwa pod Chocimiem (1621) czy bitwa pod Wiedniem (1683). Przetrwała do połowy XVIII wieku.
rozwiń opis

Znajdź pomysł na prezent według:

Zobacz quiz osobowości