Dulce Pontes – objawienie muzyki portugalskiej

Ta pochodząca z Portugalii artystka, znana jest głównie z wykonywania muzyki będącej połączeniem popu z folkiem, nie stroniąc również od klasycznej. Sama Pontes swój styl muzyczny określa mianem world music, oznaczające połączenie muzyki etnicznej z muzyką popularną. Swoją twórczością przyczyniła się do odrodzenia na nowo portugalskiej muzyki folkowej, zwanej fado. Połączenie charyzmy oraz niezwykłego, mocnego głosu pozwoliło jej stać się jedną z najbardziej cenionych portugalskich wokalistek.

Z początku Dulce Pontes próbowała swoich sił jako pianistka, jednak w wieku 18 lat po wygraniu wokalnego konkursu w swoim rodzinnym mieście jej kariera powoli zaczęła iść w innym kierunku niż z początku planowała. 

W roku 1991 reprezentowała swój kraj na Eurowizji, jej wykonanie utworu "Lusitana Paixão" pozwoliło na zajęcie ósmego miejsca. 

W 1992 roku Dulce Pontes wydała swój debiutancki album – „Lusitana”, zawierający lekkie utwory popowe z elementami folkowymi. Płyta ta niejako stanowiła zaczątek dla prawdziwego stylu i charakteru artystki.

Rok 1993 zaowocował u Pontes wydaniem drugiej płyty „Lágrimas”. Album dużo mniej delikatny niż poprzedni, prezentował iberyjską muzykę folk, głównie fado. Zawierał umiejętne pomieszanie tradycyjnego fado ze współczesnymi stylami muzycznymi. Znalazły się w nim dwa typowe utwory fado – „Lágrima” i „Estranha Forma De Vida”, zaśpiewane w zgodzie ze wszystkimi klasycznymi wymogami. Owe utwory przyczyniły się do natychmiastowego obwołania artystki następczynią legendarnej pieśniarki fado Amalii Rodrigues. Na płycie znajduje się zapewne jedna z najbardziej znanych piosenek portugalskich na świecie – „A Canção do Mar„.

W 1995 roku Dulce Pontes wydała koncertowy album nagrany w Porto „Brisa do Coração”.

Następny krążek „Caminhos” z 1996 roku utrzymywany był w podobnym stylu co jej poprzednia studyjna płyta. Z jednej strony potwierdziła nim, że jest wybitną artystką fado, z drugiej zaś, że jej wszechstronność artystyczna nie pozwala na zamknięcie w jednej konwencji muzycznej.

W 1999 roku pojawiła się płyta „O Primeiro Canto”. Uznana przez krytyków za jedną z najlepszych i najambitniejszych. Ten akustyczny album, zawierający elementy jazzowe udowodnił, że artystka ciągle się rozwija. Dulce śpiewa w nim nie tylko po portugalsku, ale także w innych językach iberyjskich – galicyjskim i mirandyjskim.

W roku 2002 wydany zostaje krążek „Best Of”.

W 2003 roku Pontes wydaje album zatytułowany „Focus”. Nagrany, ze znanym na całym świecie włoskim kompozytorem muzyki filmowej Maestro Ennio Morricone. Artystka wykonuje w nim stare utwory Morricone, ale również takie, które zostały napisane specjalnie na te okazję. „Fous” była najbardziej międzynarodową płytą Pontes, ponieważ zawierała utwory śpiewane nie tylko po portugalsku ale i po hiszpańsku, włosku czy angielsku. Jedna z piosenek „O mare e tu” nagrana została wraz Andreą Boccellim.

Następnie w 2006 roku Dulce wydała „O Coração Tem Três Portas”. Krążek nagrany został na żywo bez widowni w Klasztorze Zakonu Chrystusa w Tomarze oraz kościele Santa Maria w Óbidos. Jest to jedna z najbardziej osobistych i intymnych płyt artystki.

W roku 2009 w sprzedaży pojawił się album „Momentos”, zawierający zestaw utworów z dwudziestoletniej kariery Pontes, pojawiło się w niej również kilka wcześnie niepublikowanych piosenek.

Obecnie Dulce Pontes pracuje nad nowym albumem zatytułowanym „Nudez”.

Utwór "A Canção do Mar"
###NEWS_VIDEO_1###

Utwór "Omare e tu” nagrany wraz Andreą Boccellim
###NEWS_VIDEO_2###

O prezentologu Pomysły na prezenty - zobacz

Michał

Michał

Zadeklarowany wyznawca religii Jedi. W wolnych chwilach kolekcjonuje płyty nagrobne. Interesuje się sztuką późnego rokoko. Ma awersję do sportu od czasów, kiedy w dzieciństwie spadł z roweru bez siodełka. Mistrz zachodniej sztuki walki – Power Rangers, oraz wschodniej – Jewjitsu. Posiadał konto na Facebooku'u w czasach, kiedy wszyscy siedzieli jeszcze na Naszej Klasie.